Łazienka o podłodze 5 m² nie jest remontem pięciu metrów powierzchni. Do wykończenia dochodzą ściany, instalacje, zabudowy i wyposażenie. Dlatego budżet oparty wyłącznie na metrażu podłogi łatwo rozmija się z rzeczywistym zakresem prac.
Na planie zaznacz wannę lub prysznic, umywalkę, WC, pralkę i przechowywanie. Ustal, które elementy zostają na miejscu, a które zmieniają położenie. Przesunięcie wyposażenia może oznaczać dodatkowe prace instalacyjne i zabudowy, których nie widać w cenie nowych płytek.
Przed zbieraniem ofert określ modele elementów mających wpływ na przygotowanie instalacji. Wymiary stelaża, odpływu i armatury podtynkowej powinny być znane odpowiednio wcześnie. Kosztorys z ogólną pozycją „montaż prysznica” jest mało miarodajny, jeśli nie wiadomo jeszcze, jakie rozwiązanie ma powstać.
Dla pomieszczenia 2 × 2,5 m podłoga ma 5 m², a obwód wynosi 9 m. Jeżeli płytki mają sięgać do wysokości 2,4 m, powierzchnia ścian przed odjęciem otworów to 21,6 m². Z podłogą otrzymujesz 26,6 m², jeszcze bez korekt na zabudowy i wnęki.
To pokazuje, dlaczego jedna stawka za metr podłogi nie opisuje ilości pracy glazurniczej. Zaznacz powierzchnie malowane, płytkowane i wykańczane innym materiałem. Dla każdego rodzaju przygotuj własne ilości oraz osobne materiały.
Najpierw wypisz demontaż i odpady, następnie przygotowanie podłoża, instalacje, rozwiązanie przeciwwilgociowe, okładziny oraz montaż wyposażenia. Dobór uszczelnienia i detali uzgodnij z wykonawcą według systemu — sama obecność płytek nie wyjaśnia kompletnego zabezpieczenia pomieszczenia.
W osobnych wierszach ujmij ceramikę, armaturę, meble, lustro, oświetlenie i akcesoria. Jeśli montaż jest w cenie zakupu, nie dodawaj go drugi raz do robocizny. Otwory w płytkach, obróbka krawędzi i nietypowe wnęki również powinny mieć jasny sposób rozliczenia.
Zapytaj o transport, wniesienie, wywóz odpadów, zabezpieczenie drogi przez mieszkanie i sprzątanie. W zamieszkałym lokalu ustal także organizację przerw w dostępie do łazienki. Są to elementy planu, nawet jeśli nie każdy wymaga osobnej opłaty.
Przy starej łazience oznacz zakres, którego nie można potwierdzić przed demontażem. Zamiast udawać dokładną kwotę, prowadź wariant podstawowy i scenariusz dodatkowych napraw. Rezerwę trzymaj oddzielnie od wydatków na droższe wyposażenie: niespodziewana naprawa i świadoma zmiana modelu baterii to dwa różne powody wzrostu budżetu.