W kosztorysie wszystkie porównywane kwoty powinny mieć jasno określoną podstawę. Jeżeli jedna oferta jest netto, a druga brutto, zestawienie samych liczb może prowadzić do błędnego wniosku. Najpierw ujednolić trzeba sposób zapisu, a dopiero później porównywać ceny.
Oznacz, czy kwota zawiera podatek i czy dotyczy materiału, usługi czy kompletnego pakietu. Jeśli oferta nie mówi tego wyraźnie, poproś wystawcę o potwierdzenie końcowej należności. Nie dopisuj samodzielnie założenia na podstawie podobnego dokumentu od innej firmy.
Dla własnego planu płatności przydatna jest końcowa kwota do zapłaty. Oryginalną kwotę netto i sposób przeliczenia możesz zachować w dodatkowych kolumnach. Dzięki temu porównanie jest czytelne, a dane źródłowe pozostają dostępne do sprawdzenia.
Kwotę brutto oblicza się jako netto pomnożone przez jeden plus stawka podatku zapisana ułamkiem dziesiętnym. W drugą stronę dzieli się brutto przez ten sam współczynnik. Nie odejmuje się po prostu takiego samego procentu od brutto, ponieważ procent był naliczony od innej podstawy.
Przykład wyłącznie matematyczny: przy umownej stawce 20% kwota 1000 zł netto daje 1200 zł brutto. Z kwoty 1200 zł wracamy do 1000 zł przez dzielenie przez 1,20. Stawka 20% w tym przykładzie nie jest informacją o opodatkowaniu prac remontowych; właściwe rozliczenie musi wynikać z konkretnej oferty lub dokumentu.
Częsta pomyłka pojawia się przy łączeniu zakupów sklepowych z ofertą wykonawcy. Jeśli cena materiału jest już kwotą końcową, ponowne przeliczenie jej tak jak wartości netto zawyża budżet. W arkuszu rozdziel kwotę źródłową od wartości przyjętej do wspólnej sumy.
Tak samo traktuj pakiety. Jeśli wykonawca podał końcową należność za materiał i usługę, nie przeliczaj osobno składowych bez potwierdzenia ich rozbicia. Unikaj również sumowania wartości netto z jednego etapu i brutto z drugiego tylko dlatego, że oba dokumenty mają podobny układ tabeli.
Po zatwierdzeniu oferty porównaj jej podstawę z zamówieniem i późniejszym dokumentem rozliczeniowym. Gdy kwota się zmieniła, ustal, czy powodem jest zakres, ilość, cena jednostkowa czy sposób podania należności. To ułatwia wyjaśnienie różnicy bez zgadywania.
Poradnik dotyczy porządkowania kosztorysu, nie doboru stawki podatkowej. Nie zakładaj jednej stawki dla wszystkich materiałów i usług. Wpisuj do Remonto kwoty na spójnej podstawie oraz zachowuj notatkę, z której oferty pochodzą. Sam kalkulator nie rozstrzyga zasad opodatkowania transakcji.